Kościół rozprzestrzenił się po całym świecie, aż po krańce ziemi; przejął on od Apostołów oraz ich uczniów wiarę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, "który stworzy} niebo i ziemię i morze i wszystko, co się w nim znajduje", i wiarę w jednego Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, który się wcielił dla naszego zbawienia; i wiarę w Ducha Świętego, który zapowiedział przez proroków Boży plan zbawienia: przyjście na świat naszego umiłowanego Pana, Jezusa Chrystusa, Jego narodzenie z Dziewicy, Jego mękę i zmartwychwstanie i w ciele do nieba wstąpienie i powtórne przyjście z niebios w chwale Ojca. A wtedy ma nastąpić odnowa wszystkiego, i powszechne rodzaju ludzkiego zmartwychwstanie, a zgodnie z wolą Ojca niewidzialnego "zegnie się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych" przed Panem naszym, Jezusem Chrystusem, jako Bogiem, Zbawcą i królem i "wyzna Go wszelki język", On zaś o wszystkim wyda sąd sprawiedliwy.

Jak to już wyżej powiedzieliśmy, Kościół ma sobie powierzone to posłannictwo i tę wiarę i po całej ziemi, jakby w jednym domu, pilnie je strzeże i wszędzie jednakowo wierzy, jak gdyby jedną mając duszę i jedno serce. I zgodnie jedno głosi i o jednym poucza, jak gdyby jedne mając usta. Wiele jest rozmaitych języków na świecie, ale jedna i ta sama jest moc Tradycji.

Nie inaczej też wierzą i uczą Kościoły założone w Germanii i te, które istnieją w Irlandii i te, które są wśród Celtów, i te na Wschodzie i w Egipcie i w Libii, czy też w środku świata. Jedno i to samo słońce, przez Boga stworzone świeci nad całym światem. Podobnie dociera wszędzie głoszona prawda i jaśnieje dla wszystkich ludzi chcących dojść do jej poznania.

Nawet największy mówca wśród rządców Kościoła nie powie czego innego ponad to, co zostało przekazane, bo nikt nie jest większy od Mistrza, ani też słabszy w mowie niczego z Tradycji nie uroni. Jedna i ta sama jest wiara i nie doda jej swoją wymową ten, kto dużo może o niej powiedzieć, ani też nie odejmie od niej nic ten, kto mało ma do powiedzenia.