K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
LG tom IV: MM, str. 1485; LG skrócone: MM, str. 1649
1 Witaj, o Matko, czysta i troskliwa,
Między chórami dziewic nieskalanych,
Ty, która niesiesz cenę odkupienia
Światu całemu.
2 Jakże szczęśliwą, jakże pełną łaski
Jesteś nazwana, Matko wielkiej mocy;
Tylko Ty sama pokój i zbawienie
Dałaś wygnańcom.
3 Wiele cierpienia zniosłaś dla Jezusa,
Chętnie przyjęłaś dzień odejścia z ziemi;
Teraz królujesz razem z Twoim Synem
Ponad gwiazdami.
4 Spójrz więc, o Pani, z nieba wysokiego:
Świat nas porywa groźną nawałnicą;
Przybądź z pomocą, ukaż port bezpieczny,
Prowadź do brzegu!
5 Trójcy Najświętszej cześć i uwielbienie,
Hołd i podzięka za opiekę Matki,
Która w tym miejscu darzy swoje dzieci
Dobrem wszelakim. Amen.
Antyfony - LG tom IV: Środa III, str. 808-810; LG skrócone: Środa III, str. 1006-1008
Psalmy - LG tom IV: Środa III, str. 808-810; LG skrócone: Środa III, str. 1006-1008
1 ant.
Chrystus jest naszym pokojem; * przez krzyż swój pojednał nas z Bogiem.
Psalm 113
Chwalebne jest imię Pana
Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych (Łk 1, 52)
Chwalcie, słudzy Pańscy, *
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pana będzie błogosławione, *
teraz i na wieki.
Od wschodu aż do zachodu słońca *
niech będzie pochwalone imię Pana.
Pan jest wywyższony ponad wszystkie ludy, *
ponad niebiosa sięga Jego chwała.
Kto jest jak nasz Pan Bóg, który mieszka w górze *
i w dół spogląda na niebo i na ziemię?
Podnosi z prochu nędzarza *
i dźwiga z gnoju ubogiego,
By go posadzić wśród książąt, *
wśród książąt swojego ludu.
Tej, co była niepłodna, każe mieszkać w domu *
jako matce cieszącej się dziećmi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Chrystus jest naszym pokojem; / przez krzyż swój pojednał nas z Bogiem.
2 ant.
Wspomnij, że stałam przed Twoim obliczem, * by wstawiać się za moim ludem, / by gniew Twój od nich odwrócić.
Psalm 147 B
Jeruzalem wielbi Boga
Chodź, ukażę Ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka (Ap 21, 9)
Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.
Zapewnia pokój twoim granicom *
i wyborną pszenicą ciebie darzy.
Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną *
i szron jak popiół rozsypuje.
On grad rozrzuca jak okruchy chleba, *
od Jego mrozu ścinają się wody.
Posyła słowo, i lód topnieje, *
powieje wiatrem, i rzeki płyną.
Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Wspomnij, że stałam przed Twoim obliczem, / by wstawiać się za moim ludem, / by gniew Twój od nich odwrócić.
3 ant.
Rozraduję się z mojego ludu, * nie będzie już w nim słychać odgłosów płaczu ani narzekania.
Pieśń (Ef 1, 3-10)
Bóg Zbawca
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec *
naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym *
na wyżynach niebieskich, w Chrystusie.
W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, *
abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
Z miłości przeznaczył nas dla siebie
jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, *
według postanowienia swojej woli,
Ku chwale majestatu swej łaski, *
którą nas obdarzył w Umiłowanym.
W Nim odkupienie mamy przez krew Jego,
odpuszczenie grzechów, *
według bogactwa Jego łaski.
Szczodrze ją na nas wylał *
w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia,
Przez to, że nam oznajmił tajemnicę swej woli,
według swojego postanowienia, które przedtem w Nim powziął *
dla dokonania pełni czasów,
Aby wszystko zjednoczyć na nowo w Chrystusie jako Głowie: *
to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Rozraduję się z mojego ludu, / nie będzie już w nim słychać odgłosów płaczu ani narzekania.