WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

W zakonie dominikańskim:

Kolor szat:
Środa, 29 kwietnia 2026
ŚW. KATARZYNY SIENEŃSKIEJ
DZIEWICY I DOKTORA KOŚCIOŁA
Święto

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Te Deum | Modlitwa

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.



Radosne światło opromienia ziemię
I nas przynagla do wspólnej modlitwy,
By chwalić Boga za cudowne dzieła,
Których dokonał On przez swoich świętych.

Dzisiaj sławimy świętą Katarzynę,
Niewiastę mężną i troskliwą matkę,
Która w swym życiu głębię kontemplacji
Łączyła z pełną poświęcenia pracą.

Jej to objawił Boski Oblubieniec
Przepastne głębie miłosierdzia Boga
I los grzeszników, których współczująca
Pragnie ratować od zguby wieczystej.

Tę Bożą prawdę zawiera w swych pismach
Sama niewprawna w sztuce alfabetu,
Ucząc, że Jezus jest mostem łączącym
I prowadzącym grzeszników do Ojca.

Żarliwie troszczy się o Kościół święty
I namiestnika Chrystusa na ziemi,
I nie ustaje w usilnych błaganiach,
Aby powrócił na rzymską stolicę.

Jedna zwaśnione miasta włoskiej ziemi
I śle gorące listy w różnych sprawach,
A jej modlitwa obejmuje wszystko,
Co do zbawienia koniecznie potrzebne.

Pan ją wyróżnił za jej święte życie
I obdarował stygmatami męki,
Które, nie krwawe, lecz na wzór promieni
Na swoim ciele za życia nosiła.

Niech nam wyjedna teraz wstawiennictwo
Ta, którą dzisiaj wysławiamy wspólnie;
I nam pomoże złączyć się z świętymi
W radości nieba i chwale wybranych. Amen.



1 ant. Nikt nie może kosztować piękności Boga w niezgłębionej Trójcy * bez pośrednictwa Kościoła, Jego Oblubienicy. / Alleluja.

Psalm 138
Dziękczynienie
Wniosą królowie ziemi swój przepych do Miasta Świętego (por. Ap 21, 24)

Będę Cię sławił z całego serca, Panie, *
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę psalm Ci śpiewał wobec aniołów, *
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.
I będę sławił Twe imię †
za łaskę i wierność Twoją, *
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *
pomnożyłeś moc mojej duszy.
Wszyscy królowie ziemi będą dziękować Tobie, Panie, *
gdy usłyszą słowa ust Twoich.
I będą opiewać drogi Pana: *
"Zaprawdę, chwała Pana jest wielka!"
Zaprawdę, Pan jest wzniosły, †
patrzy łaskawie na pokornego, *
pyszałka zaś dostrzega z daleka.
Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty podtrzymujesz me życie, †
wyciągasz swoją rękę przeciw gniewowi mych wrogów, *
wybawia mnie Twoja prawica.
Pan za mnie wszystkiego dokona: †
Panie, Twa łaska trwa na wieki, *
nie porzucaj dzieła rąk swoich!
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Nikt nie może kosztować piękności Boga w niezgłębionej Trójcy / bez pośrednictwa Kościoła, Jego Oblubienicy. / Alleluja.

2 ant. Wszyscy musimy przejść przez bramę ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa, * którą można znaleźć tylko w świętym Kościele. / Alleluja.

Psalm 25
Ufność wśród niebezpieczeństw
Nadzieja zawieść nie może (Rz 5, 5)

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę, *
Tobie ufam, Boże, niech zawód mnie nie spotka.
Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną, †
nikt bowiem, kto Ci zawierzył, *
nie będzie zawstydzony.
Wstyd spotka wszystkich, którzy łamią wiarę *
idąc za marnością.
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.
Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Nie pamiętaj mi grzechów i win mej młodości, †
lecz o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu, *
ze względu na dobroć Twą, Panie.
Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.
Wszystkie ścieżki Pana są pewne i pełne łaski *
dla strzegących Jego praw i przymierza.
Przez wzgląd na imię Twoje, Panie, *
wybacz mi winy, które są tak wielkie.
Kto jest tym człowiekiem, który boi się Pana? *
Pan ukaże mu drogę wybraną.
Będzie opływał w szczęście, *
a jego potomstwo odziedziczy ziemię.
Bóg powierza swe zamiary swoim czcicielom *
i objawia im swoje przymierze.
Oczy moje są zawsze zwrócone ku Panu, *
bo On uwalnia moje nogi z sidła.
Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, *
bo jestem samotny i nieszczęśliwy.
Uwolnij moje serce od smutku, *
wyzwól mnie od udręki.
Spójrz na mój ból i utrapienie, *
wybacz mi wszystkie grzechy.
Zobacz, jak licznych mam nieprzyjaciół, *
jak zajadle mnie nienawidzą.
Strzeż mego życia i wybaw mnie, Panie, *
by nie spotkał mnie zawód, gdy uciekam się do Ciebie.
Niech prawość i niewinność będą mą obroną, *
skoro pokładam w Tobie nadzieję.
Boże, wybaw Izraela *
od wszystkich jego niedoli.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wszyscy musimy przejść przez bramę ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa, / którą można znaleźć tylko w świętym Kościele. / Alleluja.

3 ant. Złóż swoje życie, serce i miłość * jedynie w mojej oblubienicy, Kościele; / uczyń to dla Mnie, a zatrać siebie.

Psalm 67
Niech wszystkie narody wysławiają Boga
Wiedzcie, że to zbawienie Boże posłane jest do pogan (Dz 28, 28)

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi, *
niech nam ukaże pogodne oblicze,
Aby na ziemi znano Jego drogę, *
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.
Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Niech się narody cieszą i weselą, †
bo rządzisz ludami sprawiedliwie *
i kierujesz narodami na ziemi.
Niech Ciebie, Boże, wysławiają ludy, *
niech wszystkie narody oddają Ci chwałę.
Ziemia wydała swój owoc, *
Bóg, nasz Bóg, nam pobłogosławił.
Niech nam Bóg błogosławi *
i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Złóż swoje życie, serce i miłość / jedynie w mojej oblubienicy, Kościele; / uczyń to dla Mnie, a zatrać siebie.

K. Za nią przywodzą do Króla dziewice, jej druhny. Alleluja.
W. Wiodą je do Ciebie z radością i w uniesieniu. Alleluja.


Jeżeli poniżej nie wyświetliły się teksty czytań i Te Deum, kliknij tutaj i przeładuj tę stronę
(dotyczy głównie użytkowników urządzeń mobilnych).


Z Listu
św. Pawła Apostoła do Rzymian

8, 28-39

Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra

Bracia! Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu. Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał - tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił - tych też obdarzył chwałą.
Cóż więc na to powiemy? Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej - zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?
Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Jak to jest napisane: "Z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce na rzeź przeznaczone".
Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co jest wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

Z Listu
św. Pawła Apostoła do Rzymian
8, 28-39

Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra

Bracia! Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu. Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był pierworodnym między wielu braćmi. Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał - tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił - tych też obdarzył chwałą.
Cóż więc na to powiemy? Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej - zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?
Któż nas może odłączyć od miłości Chrystusowej? Utrapienie, ucisk czy prześladowanie, głód czy nagość, niebezpieczeństwo czy miecz? Jak to jest napisane: "Z powodu Ciebie zabijają nas przez cały dzień, uważają nas za owce na rzeź przeznaczone".
Ale we wszystkim tym odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował. I jestem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani Zwierzchności, ani rzeczy teraźniejsze, ani przyszłe, ani Moce, ani co jest wysoko, ani co głęboko, ani jakiekolwiek inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
2 Kor 4, 10; Rz 8, 29

W. Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, * Aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele. / Alleluja.
K. Bóg nas przeznaczył na to, abyśmy się stali na wzór obrazu Jego Syna. W. Aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele. / Alleluja.



Z listu św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy,
do nowicjuszy Zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Oliwnej
(Epist. 36: ed. R Misciattelli, vol. I, Firenze 1970, pp. 136-142)

W boku ukrzyżowanego Chrystusa znajdziecie źródło miłości

Moje najdroższe dzieci w słodkim Jezusie Chrystusie. Ja, Katarzyna, służebnica i niewolnica sług Jezusa Chrystusa, piszę do was w Jego drogocennej Krwi. Pragnę, abyście były dziećmi posłusznymi aż do śmierci, na wzór Baranka bez skazy, który był posłuszny Ojcu aż do haniebnej śmierci na krzyżu.
Zastanówcie się nad tym dobrze, że On jest drogą i regułą, według której powinniście postępować wy oraz wszelkie stworzenie. Chcę, aby On był zawsze przedmiotem waszych myśli. Spójrzcie, jak bardzo posłuszne jest to Słowo! Ono nie uchyla się od ciężaru trudu, jaki na Nie nałożył Ojciec, przeciwnie śpieszy ku niemu z ogromnym pragnieniem. Objawiło to podczas Ostatniej Wieczerzy, kiedy powiedziało: "Gorąco pragnąłem spożyć tę Paschę z wami, zanim umrę". Spożywanie Paschy jest tym samym, co wypełnianie woli Ojca i pragnienia Syna. A widząc, że czas się już prawie wypełnił (siebie samego bowiem musiał złożyć Ojcu na ostateczną ofiarę za nas), cieszy się i weseli, i mówi z radością: "Gorąco pragnąłem".
Pascha, o której mówiło Słowo, oznaczała, że siebie samego odda na pokarm i z posłuszeństwa złoży Ojcu ofiarę ze swojego ciała. Kiedy indziej spożywał już Jezus Paschę ze swoimi uczniami, ale nigdy tak jak teraz. O bezcenna, najsłodsza i najgorętsza miłości! Nie myślisz nic o swojej męce ani o hańbiącej śmierci. Słowo widzi, że wybrał Je Ojciec, aby poślubić ludzką naturę, i kazano Mu wylać za nas swą krew, aby w nas wypełniła się Jego wola, i byśmy zostali uświęceni w Jego Krwi.
Proszę więc was, moje słodkie dzieci w słodkim Jezusie Chrystusie, abyście się nigdy niczego nie bały i pokładały nadzieję we Krwi ukrzyżowanego Chrystusa. Niech was od Niego nie oddzielają pokusy czy błędy, ani lęk, że nie potraficie wytrwać, ani obawa przed trudem uniesienia posłuszeństwa i życia w waszym Zakonie.
Chcę zatem, abyście się nigdy nie bały: oddalcie od siebie wszelki niewolniczy strach. Razem z owym drogim Pawłem powiecie z miłością: "Wytrzymaj dzisiaj, moja duszo. Wszystko mogę dzięki ukrzyżowanemu Jezusowi Chrystusowi; przez pragnienie i miłość jest we mnie Ten, który mnie umacnia". Kochajcie, kochajcie, kochajcie! Ten, kto jest na świecie, przemierza to morze za pomocą swoich ramion, ten zaś, kto jest w świętym Zakonie, płynie, wspierając się na ramionach drugiego, to znaczy swojego Zakonu.
Ufajcie! W boku ukrzyżowanego Chrystusa znajdziecie źródło miłości; chcę, abyście tam przygotowali sobie miejsce i mieszkanie. Powstańcie więc z wielkim i gorącym pragnieniem; idźcie, wejdźcie i pozostańcie w tym słodkim mieszkaniu, a żadne stworzenie ani duch nie pozbawi was łaski i nie przeszkodzi w osiągnięciu celu, którym jest widzenie Boga i rozkoszowanie się Nim. Nie dodaję nic więcej. Pozostańcie w świętej i słodkiej miłości Boga. Kochajcie się, kochajcie się wzajemnie.


Mt 11, 29-30. 28

W. Weźcie moje jarzmo na siebie, mówi Pan, i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem. * Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie. / Alleluja.
K. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście. W. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie. / Alleluja.


Jeśli pragnie się przedłużyć Wigilię tego święta, należy po II responsorium dodać pieśni i Ewangelię.

HYMN CIEBIE, BOŻE, CHWALIMY

Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia, prawdziwego
i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.

Ciebie, Boga, wysławiamy,
Tobie, Panu, wieczna chwała.
Ciebie, Ojca, niebios bramy,
Ciebie wielbi ziemia cała.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie Moce i niebiosy,
Cheruby, Serafinowie
ślą wieczystej pieśni głosy:
Święty, Święty nad Świętymi
Bóg Zastępów, Król łaskawy,
Pełne niebo z kręgiem ziemi
majestatu Twojej sławy.
Apostołów Tobie rzesza,
chór Proroków pełen chwały,
Tobie hołdy nieść pośpiesza
Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi
z głębi serca, ile zdoła,
Głosy ludów zgodzonymi
wielbi święta pieśń Kościoła.
Niezmierzonej Ojca chwały,
Syna, Słowo wiekuiste,
Z Duchem, wszechświat wielbi cały:
Królem chwały Tyś, o Chryste!
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka.
By świat zbawić swoim zgonem,
Przyoblókłszy się w człowieka,
nie wzgardziłeś Panny łonem.
Tyś pokruszył śmierci wrota,
starł jej oścień w męki dobie
I rajskiego kraj żywota
otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga,
w chwale Ojca, Syn Jedyny,
Lecz gdy zabrzmi trąba sroga,
przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
Prosim, słudzy łask niegodni,
wspomóż, obmyj grzech, co plami,
Gdyś odkupił nas od zbrodni
drogiej swojej Krwi strugami.
Ze świętymi w blaskach mocy
wiecznej chwały zlej nam zdroje,
Zbaw, o Panie, lud sierocy,
błogosław dziedzictwo swoje!

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Rządź je, broń po wszystkie lata,
prowadź w niebios błogie bramy.
My w dzień każdy, Władco świata,
Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie
pieśń, co sławi Twoje czyny.
O, w dniu onym racz nas, Panie,
od wszelakiej ustrzec winy.
Zjaw swą litość w życiu całym
tym, co żebrzą Twej opieki;
W Tobie, Panie, zaufałem,
nie zawstydzę się na wieki.


Módlmy się. Wszechmogący Boże, święta Katarzyna, rozważając Mękę Pańską i służąc Twojemu Kościołowi, płonęła miłością ku Tobie, spraw za jej wstawiennictwem, * abyśmy zjednoczyli się z misterium Chrystusa i radowali się z objawienia Jego chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG