Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|

Kolor szat:
|
Wtorek, 1 kwietnia 2025
IV tydzień psałterza
IV tydzień Wielkiego Postu
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
por. Iz 55, 1
|
Spragnieni, przyjdźcie do wody, * chociaż nie macie pieniędzy, * przyjdźcie i pijcie z radością.
|
|
|
Miłosierny Boże, niech okres pokuty i modlitwy przygotuje serca Twoich wiernych, aby mogli godnie przeżyć misterium paschalne, * i przekazać światu radosną nowinę o zbawieniu.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
Woda wypływająca ze świątyni niesie życie
|
Ez 47, 1-9. 12
|
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela
Podczas widzenia otrzymanego od Pana zaprowadził mnie anioł z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była zwrócona ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. I wyprowadził mnie przez bramę północną, i poza murami powiódł mnie do bramy zewnętrznej, zwróconej ku wschodowi. A oto woda wypływała spod prawej ściany świątyni, na południe od ołtarza.
Potem poprowadził mnie ów mąż w kierunku wschodnim; miał on w ręku pręt mierniczy, odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę; woda sięgała aż do kostek. Następnie znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść przez wodę: sięgała aż do kolan; i znów odmierzył tysiąc łokci i kazał mi przejść: sięgała aż do bioder; i znów odmierzył jeszcze tysiąc łokci: był tam już potok, którego nie mogłem przejść, gdyż woda była za głęboka, była to woda do pływania, rzeka, której nie można było przejść. Potem rzekł do mnie: «Czy widziałeś to, synu człowieczy?» I poprowadził mnie z powrotem wzdłuż rzeki.
Gdy się odwróciłem, oto po obu stronach na brzegu rzeki znajdowało się wiele drzew. A on rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, a wtedy wody stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostają przy życiu: będzie tam też niezliczona ilość ryb, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione.
A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo».
Oto słowo Boże.
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
Ps 46 (45), 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 8)
|
Refren: Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną.
2 | Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, *
| | najpewniejszą pomocą w trudnościach.
| 3 | Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
| | i góry zapadły w otchłań morza.
| Refren: Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną.
| | | 5 | Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
| | najświętszy przybytek Najwyższego.
| 6 | Bóg w nim przebywa, a ono się nie zachwieje, *
| | Bóg je wspomoże o świcie.
| Refren: Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną.
| | | 8 | Pan Zastępów jest z nami, *
| | Bóg Jakuba jest naszą obroną.
| 9 | Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
| | zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.
| Refren: Pan Bóg Zastępów jest dla nas obroną.
| | | |
|
Ps 51 (50), 12a. 14a
|
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Stwórz, Boże, we mnie serce czyste
i przywróć mi radość Twojego zbawienia.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków. |
Uzdrowienie paralityka w sadzawce Betesda
|
J 5, 1-16
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Było święto żydowskie i Jezus udał się do Jerozolimy.
W Jerozolimie zaś jest przy Owczej Bramie sadzawka, nazwana po hebrajsku Betesda, mająca pięć krużganków. Leżało w nich mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych.
Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już dłuższy czas, rzekł do niego: «Czy chcesz wyzdrowieć?»
Odpowiedział Mu chory: «Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. W czasie kiedy ja dochodzę, inny wstępuje przede mną».
Rzekł do niego Jezus: «Wstań, weź swoje nosze i chodź!» Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje nosze i chodził.
Jednakże dnia tego był szabat. Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: «Dziś jest szabat, nie wolno ci dźwigać twoich noszy».
On im odpowiedział: «Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje nosze i chodź». Pytali go więc: «Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź?» Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu.
Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: «Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło». Człowiek ów odszedł i oznajmił Żydom, że to Jezus go uzdrowił. I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że czynił takie rzeczy w szabat.
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
Boże, nasz Stworzycielu, Ty podtrzymujesz nasze życie doczesne, z wdzięcznością składamy Ci dary, które od Ciebie pochodzą, * i prosimy, abyś je przemienił w Sakrament dający życie wieczne.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
9. Odnowienie przez pokutę
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy zawsze składali dziękczynienie * Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, * Królu wiecznej chwały.
Ty nam dajesz czas łaski i zbawienia, * abyśmy oczyścili serca od nieuporządkowanych przywiązań * i wśród spraw doczesnych * troszczyli się przede wszystkim o wieczne zbawienie.
Dlatego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * wysławiamy Ciebie, razem z nimi wołając...
|
|
Ps 23, 1-2
|
Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie, * pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. * Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, * orzeźwia moją duszę.
|
|
|
Wszechmogący Boże, oczyść nasze dusze i odnów je przez Najświętszy Sakrament, * spraw, aby także nasze ciało znalazło w nim pomoc w życiu doczesnym i zadatek nieśmiertelności.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|