WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

29 stycznia
Błogosławiona Bolesława Lament, dziewica

Zobacz także:

Błogosławiona Bolesława Lament
Bolesława urodziła się 3 lipca 1862 roku w Łowiczu. Jej ojciec był rzemieślnikiem. Po niej w rodzinie przyszło na świat jeszcze siedmioro dzieci. Atmosfera domu, w którym się wychowała, przepojona była głęboką i prawdziwą religijnością, a Bolesława od dziecka kochała Boga i miała dar modlitwy.
W 1880 roku ukończyła ze złotym medalem gimnazjum w Łowiczu. Tam też miała okazję poznać problemy religijne, narodowe i społeczne swojej epoki, co miało duże znaczenie dla jej duchowej formacji. Przez dwa lata uczyła się w Warszawie zawodu krawcowej, po czym otworzyła w Łowiczu własny zakład krawiecki, wykazując dużo inicjatywy, przedsiębiorczości i talentu organizacyjnego.
Wkrótce zlikwidowała swoją pracownię i mając 22 lata razem z siostrą Stanisławą wstąpiła do zgromadzenia sióstr Rodziny Maryi w Warszawie. Jako postulantka wyróżniała się darem modlitwy, skupienia oraz wiernością obowiązkom. Po złożeniu pierwszej profesji była wychowawczynią dziewcząt w internatach zgromadzenia i instruktorką krawiectwa; uczyła także w szkołach podstawowych. Ujawnił się wtedy jej talent organizacyjny. Nie będąc pewna swego powołania, nie złożyła profesji wieczystej. W 1893 roku opuściła zgromadzenie. Rok później nagła śmierć ojca postawiła przed nią zadanie zapewnienia bytu matce i młodszemu rodzeństwu. Cała rodzina zamieszkała w Warszawie. Tu Bolesława odznaczyła się szczególną wrażliwością na ludzką biedę, rozwinęła działalność charytatywną wśród ubogich i bezdomnych, prowadząc dom noclegowy na Pradze.
Ojciec Honorat Koźmiński - jej duchowy przewodnik polecił, aby objęła stanowisko przełożonej świeckiego III zakonu św. Franciszka przy jednej z warszawskich parafii. Przeżywając boleśnie rozdarcie jedności Kościoła przez podziały chrześcijan, dostrzegła w sobie powołanie do pracy nad zjednoczeniem Kościoła przez troskę o braci odłączonych. W 1903 roku poszła za radą ojca Honorata i wyjechała razem z dwiema ochotniczkami do Mohylewa nad Dnieprem (Białoruś), aby zająć się tam katolickim wychowaniem młodzieży.
W 1905 roku wszystkie trzy rozpoczęły nowicjat zakonny. Z pomocą jezuity, ojca Józefa Wiercińskiego, Bolesława Lament napisała konstytucje nowego zgromadzenia zakonnego Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny, którego celem było wspieranie zjednoczenia chrześcijan na Wschodzie z Kościołem katolickim i umocnienie wiary. Służyła gorliwie tej sprawie, przyczyniając się do wzajemnego zbliżenia katolików i prawosławnych. W 1906 roku wraz ze swymi dwoma towarzyszkami Bolesława Lament złożyła pierwsze śluby zakonne, a w rok później siostry przeniosły się do Petersburga, gdzie rozwinęły działalność wychowawczą wśród dzieci i młodzieży. W 1913 roku wszystkie trzy złożyły wieczyste śluby. W tym samym roku założyła internat dla młodzieży żeńskiej w Wyborgu, poszerzając działalność zgromadzenia na Finlandię.
Stawiając siostrom i sobie wzór Świętej Rodziny, Bolesława naśladowała Ją w ubóstwie, umiłowaniu pracy, wytrwałości i delikatności. W jej duchowości uderza wierność woli Bożej, postawa wstawiennicza i wynagradzająca.
Po wybuchu rewolucji październikowej zgromadzenie nie mogło prowadzić swojej działalności. Za naukę religii więziono siostry, jedna z nich została wywieziona na Syberię. Mężnie znosiły prześladowania i głód. Pozbawione domu i środków do życia, w 1921 r. wróciły do Polski. W 1922 roku w Chełmnie na Pomorzu siostry otoczyły opieką młode repatriantki z Rosji. Po raz pierwszy włożyły wówczas habity. W 1925 roku siostra Bolesława zorganizowała nowicjat w Piątnicy pod Łomżą, a w rok później przeniosła dom generalny do Ratowa w diecezji płockiej. W 1935 r. zrzekła się urzędu przełożonej generalnej zgromadzenia.
Decyzją nowej przełożonej generalnej wysłana do Białegostoku, zorganizowała tam przedszkole, kursy kroju i szycia oraz gimnazjum. Z jej inicjatywy siostry podjęły pracę w dwóch internatach, domu noclegowym i stołówce dla bezrobotnej inteligencji. Otaczały też opieką więźniów. Jeden z domów zgromadzenia przeznaczyła na ośrodek opiekuńczy dla bezdomnych dzieci, utrzymując je ze skromnych zasobów zakonnych. Zorganizowała też, formalnie jako kursy do Pierwszej Komunii św., tajną szkołę, gdzie dzieci uczyły się przedmiotów zakazanych przez okupantów. Od 1941 r. Bolesława znosiła cierpliwie paraliż, zamieniając swe czynne apostolstwo na apostolstwo cierpienia i modlitwy. Przez całe życie była człowiekiem głębokiej modlitwy, umiała modlić się w każdej sytuacji, jednocząc się z Bogiem. Dała przykład życia ofiarnego i pełnego ufności do Boga.
Zmarła 29 stycznia 1946 roku w Białymstoku w opinii świętości. Jej ciało przeniesiono do klasztoru w Ratowie i złożono w krypcie pod kościołem św. Antoniego. Beatyfikował ją w Białymstoku w 1991 roku św. Jan Paweł II. Mówił wtedy o niej:

W głębokim poczuciu odpowiedzialności za cały Kościół, boleśnie przeżywała Bolesława rozdarcie jedności Kościoła. Sama doświadczyła wielorakich podziałów, a nawet nienawiści narodowych i wyznaniowych, pogłębionych jeszcze bardziej przez ówczesne stosunki polityczne. Dlatego też głównym celem jej życia oraz założonego przez nią zgromadzenia stała się jedność Kościoła, ta jedność, o którą modlił się w Wielki Czwartek w Wieczerniku Chrystus: "Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim Imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno" (J 17, 11). Służyła matka Lament sprawie zjednoczenia tam zwłaszcza, gdzie podział zaznaczał się ze szczególną ostrością. Nie szczędziła niczego, byleby umacniać wiarę i rozpalać miłość do Boga, byle tylko przyczynić się do wzajemnego zbliżenia katolików i prawosławnych: "Żebyśmy wszyscy - jak mówiła - miłowali się i stanowili jedno". Pracę na rzecz jedności Kościoła, zwłaszcza na terenach wschodnich, uważała za szczególną łaskę Bożej Opatrzności. Długo przed Soborem Watykańskim II stała się inspiratorką ekumenizmu w życiu codziennym przez miłość.

W ikonografii bł. Bolesława przedstawiana jest w habicie zgromadzenia. W dłoniach trzyma otwartą księgę.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

bł. Bolesława Lament
Myśli
 
Jan Paweł II
Homilia podczas beatyfikacji Bolesławy Lament
Białystok, 5 czerwca 1991 r.
Archidiecezja białostocka
Bł. Bolesława Lament - patronka archidiecezji
youtube.com
Filmy o bł. Bolesławie

Siostra Bolesława Lament MSF
Dziedzictwo siostry Bolesławy Lament MSF - część pierwsza
Dziedzictwo siostry Bolesławy Lament MSF - część druga
ks. prof. Marek Chmielewski
Błogosławiona Bolesława Lament (format audio)
s. Lilianna Pietkiewicz
Bł. Bolesława Lament - patronka jedności chrześcijan
Marek Wójtowicz SJ
Ekumenizm i miłość
s. Joanna Mieczysława Babińska
Gorliwa misjonarka
lowicz24.eu
Młodzi ludzie uczcili pamięć bł. Bolesławy Lament
Mariusz Trojnar
Błogosławiona Bolesława Lament
Mariusz Trojnar
Litania do bł. Bolesławy Lament
Mariusz Trojnar
Modlitwa do bł. Bolesławy
Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny
Serwis internetowy
 
Wojciech Zagrodzki CSsR
Nasi Święci. Rozważania o Polakach beatyfikowanych
i kanonizowanych przez Jana Pawła II

Niezwykłe, jedyne w swoim rodzaju kalendarium liturgiczne o Polakach kanonizowanych i beatyfikowanych przez Jana Pawła II. Zawiera krótki życiorys, wizerunek, fragment homilii Jana Pawła II i rozważanie na wspomnienie liturgiczne każdego z nich.
Gabriel Turowski, Adam Bujak
Ilustrowany leksykon polskich świętych,
błogosławionych i sług Bożych

Sylwetki 38 świętych, 221 błogosławionych oraz 255 sług Bożych, urodzonych w Polsce bądź w różny sposób z naszym krajem związanych. Opisy biograficzne wzbogacono fragmentami rozważań błogosławionego Jana Pawła II, dzięki któremu wielu naszych rodaków dostąpiło chwały ołtarzy.
Aleksandra Witkowska OSU
Mocarze Ducha. Polscy święci i błogosławieni 999-2007

Zwięzły przewodnik o polskich świętych i błogosławionych przypomina tych, którzy na naszych ziemiach w latach 999-2007 stali się szczególnymi świadkami Ewangelii. Autorka zbioru zaznacza jednak, iż tytułowi "mocarze ducha" i spełniona w nich pasja świętości stanowią nie tylko nasze dziedzictwo, ale i wyzwanie.
Gabriel Bartoszewski OFMCap
Święci są wśród nas
Polscy Słudzy Boży do chwały ołtarza

Tom, który oddajemy do rąk Czytelnika, zawiera biogramy Sług i Służebnic Bożych z przełomu XIX i XX wieku. Świadczy on niezbicie, że te osoby kształtowały historię i kulturę Polski.
ks. Jerzy Misiurek
Polscy święci i błogosławieni
Życie - duchowość - przesłanie

Autor w sposób zwięzły przedstawia życie polskich świętych i błogosławionych, ich duchowość i przesłanie dla żyjących współcześnie ludzi.
Ewa Skarżyńska
Bolesia. Opowieść o niezwykłych losach
bł. Bolesławy Lament

Książka, która w sposób barwny i obrazowy opowiada o niezwykłych losach błogosławionej Bolesławy Lament (1862-1946), Założycielki Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny.
Ewa Skarżyńska
O Bolesławie, niezwykłej krawcowej,
która na ziemi niebo łatała

Ta książeczka to opowieść o bł. Bolesławie Lament, która jest nie tylko założycielką Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny, ale także wspaniałym wzorem do naśladowania. Szczególną troską otaczała dzieci i młodzież, a głównym celem założonego przez nią Zgromadzenia była jedność w Kościele i w ludzkich sercach.

Ostatnia aktualizacja: 31.12.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Rzymie, przy drodze Nomentańskiej - świętych Papiasza i Maura, męczenników. Zachowały się wczesne ślady ich kultu, natomiast późna Pasja nie zasługuje na wiarę.

W Edessie, w Syrii - męczenników Sarbeliusza i Barbei, jego siostry. Zachowała się wczesna Pasja w języku syryjskim.

Na wysepce Houet, u wybrzeży bretońskich - św. Gildasa, opata. Z pochodzenia był Szkotem, ale czci doznaje przede wszystkim w bretońskiej diecezji Vannes. Rozmiłowany w samotności, Gildas słynął także z wielkiej wiedzy i dlatego nadano mu przydomek Mędrca. Pozostawił po sobie komentarz De poenitentia. Zmarł około roku 570. W hagiografii bretońskiej jest przedmiotem licznych sporów. Niektórzy rozróżniają mianowicie dwóch lub trzech Gildasów, ale współczesna krytyka historyczna skłania się ku przeświadczeniu o ich tożsamości.

oraz:

św. Konstancjusza z Perugii, biskupa i męczennika (+ II w.)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG