"Jakeśmy słyszeli, tak i zobaczyli". O błogosławiony Kościele! W oznaczonym czasie usłyszałeś, w oznaczonym zobaczyłeś! Oto usłyszał w zapowiedziach, ogląda w wypełnieniu; usłyszał w proroctwach, ogląda w Ewangelii. Wszystko bowiem, co się teraz dokonuje, już przedtem zostało zapowiedziane. Podnieś oczy i popatrz na świat; zobacz twe dziedzictwo sięgające krańców ziemi; zobacz, że się spełnia to, co było powiedziane. "Pokłon Mu oddadzą wszyscy królowie, wszystkie narody będą Mu służyły". Patrz, jak się wypełniły słowa: "Bądź wywyższony, Boże, ponad niebo, a Twoja chwała ponad całą ziemię". Patrz na Tego, którego ręce i nogi zostały przebite gwoźdźmi, którego kości na krzyżu zostały policzone, o którego szatę rzucono losy. Zobacz, że króluje Ten, którego oglądano przybitego do krzyża; zobacz, że Ten, który doznał wzgardy, kiedy wędrował po ziemi, teraz zasiada na niebie. Patrz, jak spełniają się słowa: "Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi i oddadzą Mu pokłon wszystkie rodziny narodów". Patrząc na to wszystko wołaj z radością: "Jakeśmy słyszeli, tak i zobaczyli".

Słusznie więc tymi słowami Kościół nawoływany jest spośród narodów: "Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, zapomnij o twym ludzie, o domu twego ojca". Słuchaj i patrz. Najpierw słuchaj, czego nie widzisz, później ujrzysz, o czym usłyszałaś. "Lud - rzecze - którego nie znałem, stał się mym sługą; służy Mi na wezwanie". Jeśli służy na wezwanie, zatem nie oglądał. Gdzież zaś spełniły się słowa: "Zobaczą ci, którym nigdy nie opowiadano o Nim, zrozumieją, którzy nie słyszeli"? Jako pierwsi usłyszeli i zrozumieli proroków ci, do których prorocy nie zostali wysłani; ci zaś, którzy początkowo nie słyszeli, słuchając potem zdumieli się. Ci natomiast, do których prorocy zostali wysłani, ci właśnie zostali odrzuceni. Nosili księgi, ale nie rozumieli prawdy; trzymali tablice Przymierza, ale nie posiadali dziedzictwa. My zaś: "Jakeśmy słyszeli, tak i zobaczyli".

"W mieście Pana Zastępów, w mieście Boga naszego". Tam usłyszeliśmy, tam też zobaczyliśmy. "Bóg je umacnia na wieki". Niechaj nie wynoszą się ci, którzy mówią: "Oto tu jest Chrystus, oto tam". Ten, kto powiada: "Oto tu jest, oto tam", wprowadza rozłam. Bóg zaś przyobiecał jedność: "królowie zebrali się razem", a nie rozproszyli wskutek podziałów. A może to miasto, które zapanowało nad światem, ulegnie kiedyś zburzeniu? Żadną miarą: "Bóg je umacnia na wieki". Jeśli Bóg je umocnił na wieki, czemu więc lękasz się o trwałość fundamentu?