WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

14 listopada
Błogosławiona Maria Luiza Merkert, dziewica

Zobacz także:

Błogosławiona Maria Luiza Merkert
Maria Luiza urodziła się 21 września 1817 r. w Nysie, w niemieckiej rodzinie mieszczańskiej. Jej rodzicami byli Karol Antoni Merkert i Barbara z domu Pfitzner. Dzień później została ochrzczona w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki. W kolejnym roku, po śmierci ojca, rodzina zubożała. Maria, wraz z siostrą Matyldą, ukończyła katolicką szkołę dla dziewcząt w Nysie. Po śmierci matki w 1842 r. obie sprzedały skromny majątek i wraz z Franciszką Werner oraz Klarą Wolff poświęciły się pomocy opuszczonym chorym i bezdomnym w Nysie. Po mszy w dniu 27 września 1842 r. (dzień ten był wspomnieniem świętych Kosmy i Damiana, lekarzy-męczenników z III w.) złożyły przed obrazem Serca Pana Jezusa w nyskim kościele św. Jakuba i św. Agnieszki akt oddania - zobowiązały się nieść pomoc potrzebującym bez względu na wyznanie, narodowość i płeć.
19 listopada 1850 r. Maria Merkert rozpoczęła w Nysie organizowanie Stowarzyszenia św. Elżbiety dla pielęgnacji opuszczonych chorych w ich własnych domach (ta troska o chorych pozostających bez opieki we własnych środowiskach jest charakterystyczna dla pierwszych elżbietanek). 4 września 1859 r. uzyskała dla stowarzyszenia zatwierdzenie diecezjalne. Heinrich Förster - biskup wrocławski - uznał stowarzyszenie za kongregację kościelną, a miesiąc później zatwierdził jej statuty. W tym też roku Maria Merkert została wybrana na pierwszą przełożoną generalną Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety. Funkcję tę pełniła przez 13 lat, aż do śmierci. 5 maja 1860 r. złożyła śluby zakonne: oprócz czystości, ubóstwa i posłuszeństwa - także posługi chorym i najbardziej potrzebującym. W Nysie wybudowała dom macierzysty, a pod jej kierownictwem powstało 90 domów zakonnych, 12 szpitali i wiele domów opieki aż w 9 diecezjach (chełmińskiej, gnieźnieńsko-poznańskiej, warmińskiej, wrocławskiej, Fulda, Ołomuniec, Osnabrück, Praga, Paderborn) i 2 wikariatach apostolskich (Saksonii i Szwecji). 7 czerwca 1871 r. papież Pius IX udzielił aprobaty założonemu przez nią zgromadzeniu.

Zmarła w opinii świętości 14 listopada 1872 w Nysie. Pochowana została na tamtejszym Cmentarzu Jerozolimskim. W chwili śmierci matki założycielki zgromadzenie liczyło 465 sióstr w 87 domach.

Obecnie jej doczesne szczątki spoczywają w marmurowym sarkofagu w kościele św. Jakuba i św. Agnieszki. Proces beatyfikacyjny przeprowadzono w latach 1985-1997. Dekret o heroiczności cnót ogłosił papież św. Jan Paweł II 20 grudnia 2004 r., a papież Benedykt XVI w czerwcu 2007 r. zatwierdził dekret o cudzie za wstawiennictwem Marii Merkert. Za cud konieczny do beatyfikacji zostało uznane uzdrowienie z gruźlicy jednej z elżbietanek, siostry Miry. 30 września 2007 r. w Nysie odbyła się uroczystość beatyfikacyjna, której przewodniczył delegat papieża Benedykta XVI, prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Watykanie, kard. Jose Saraiva Martins. Na obrazie beatyfikacyjnym przedstawiono scenę oddania przez bł. Matkę Marię Mekert swoich butów ubogiej proszącej u furty klasztornej.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

bł. Maria Luiza Merkert
Strona poświęcona Błogosławionej
S. M. Samuela Werbińska
Bł. Maria Luiza Merkert,
współzałożycielka elżbietanek
ks. Mariusz Rosik
Śląska Samarytanka
niedziela.pl
Beatyfikacja s. Marii Luizy Merkert
KAI
Maria Luiza Merkert beatyfikowana
Radio Watykańskie
Rzym: Dziękczynienie za beatyfikację Marii Merkert
Magdalena Lewandowska
Uroczystości elżbietańskie
Anna Bensz-Idziak
Elżbietański tryumf
KAI
Śląska Samarytanka - bł. Maria Luiza Merkert
Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety
Bł. Maria Luiza Merkert
wiara.pl
Nysa bł. Marii Luizy Merkert w 2009 roku,
czyli szlakiem samarytanki
o. Stanisław Tasiemski OP
Bł. Maria Luiza Merkert (format audio)
youtube.com
Filmy o bł. Luizie (format video)
Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety
Serwis internetowy
Zgromadzenie Sióstr św. Elżbiety
Geneza i charyzmat elżbietanek
Radio Watykańskie
170 lat zgromadzenia elżbietanek
 
praca zbiorowa
Zakony w Polsce

Album, który w sposób encyklopedyczny pokazuje zakony w Polsce, wprowadza w ich historię duchowość, symbolikę strojów i herbów zakonnych.
Kajetan Rajski
Oto jestem. Siostry zakonne o powołaniu

To książka skierowana szczególnie do dziewcząt, które stoją przed trudnym wyborem życiowej drogi i które zastanawiają się, czy Pan powołuje właśnie je do życia konsekrowanego. Zawiera ona świadectwa sióstr z różnych zgromadzeń zakonnych, które opisują drogę swojego powołania i życie na co dzień. Siostry przybliżają charyzmat i strój wspólnoty, którą wybrały, wyjaśniają, co skłoniło je do takiego wyboru, a także jak tę decyzję przyjęli najbliżsi.
ks. Aleksander Radecki
Towarzyszenie powołanym

Autor dzieli się swoimi refleksjami na temat tajemnicy i daru powołania. Stwierdza, że wymaga ono nie tylko rozpoznania, przyjęcia i realizacji ze strony powołanych, ale też czynnej, wspierającej postawy otoczenia wezwanych do służby Bożej. Dlatego po książkę tę powinni sięgnąć rodzice, rodzeństwo oraz najbliżsi krewni sióstr zakonnych i kleryków, zakonników i księży. Wiele cennych sugestii znajdą tutaj także duszpasterze, katecheci, nauczyciele.

Ostatnia aktualizacja: 31.10.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Gangra, w Paflagonii - św. Hipacego, biskupa. Uczestniczył w synodzie z roku 340, ale zapewne nie zginął z rąk nowacjan, jak to utrzymywała późna legenda. Nie wiemy też, czy był autorem licznych komentarzy biblijnych. Ongiś otaczano go czcią bardzo żywą i szeroko rozpowszechnioną.

W Bingh-Dinh, w Wietnamie - św. Stefana Teodora Cuenot, męczennika. Był najstarszym z jedenastu dzieci skromnego wieśniaka z departamentu Doubs. Kształcił się zrazu u sąsiednich proboszczów. W roku 1825 został jednak kapłanem. W dwa lata później wstąpił do Towarzystwa Misji Zagranicznych. W roku następnym był już w Macao z przeznaczeniem do Indochin. Zostawszy w roku 1835 biskupem, dbał nade wszystko o kształcenie kleru tubylczego. Zwołał także synod prowincjonalny i starał się o przetłumaczenie kilku najpotrzebniejszych książek, z Ewangeliami na czele. Przez 25 lat pracował w ukryciu. Ujęty w roku 1861, miał być ścięty, ale w przeddzień zmarł, wycieńczony udrękami więziennymi.

oraz:

św. Jukunda z Bolonii, biskupa (+ VI w.); świętych męczenników Klementyna, Teodota i Filomena (+ ok. II w.); św. Serapiona, biskupa Aleksandrii (+ 251); św. Serapiona, zakonnika i męczennika (+ 1240)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG