WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

16 stycznia
Święci Berard i Towarzysze,
pierwsi męczennicy franciszkańscy

Zobacz także:

Święci Berard i Towarzysze
W 1219 roku podczas drugiej kapituły generalnej zakonu św. Franciszek z Asyżu wysłał sześciu braci w podróż misyjną do północnej Afryki, aby głosili Ewangelię muzułmanom. W tym gronie było czterech kapłanów - Berard z Carbio (wstąpił do zakonu w 1213 r.), Witalis, Piotr i Otto - oraz dwaj bracia zakonni - Akursjusz i Adjut. Witalis, przełożony braci, w trakcie podróży zachorował i musiał pozostać w Hiszpanii.
Pozostali bracia podczas próby głoszenia Ewangelii w meczecie w Sewilli zostali aresztowani i zaprowadzeni przed oblicze emira. Starali się nakłonić go do przyjęcia chrztu, ten jednak nakazał ich ściąć. Wkrótce zmienił jednak zdanie i pozwolił im kontynuować podróż.
Misjonarze dotarli do Maroka. Chociaż spośród nich tylko Berard znał język arabski, odważnie głosili Ewangelię. Stanęli przed obliczem sułtana Miramolina, próbując także jego przekonać do przyjęcia chrztu. Władca nakazał im opuszczenie kraju. Ponieważ bracia nie podporządkowali się rozkazowi, zostali uwięzieni w Marrakeszu. Poprzez groźby i tortury nakłaniano ich do wyrzeczenia się wiary; próby te pozostały nieskuteczne.
16 stycznia 1220 roku sułtan, w przypływie gniewu, ściął pięciu braci franciszkanów swoim bułatem. W ten sposób stali się oni pierwszymi męczennikami zakonu założonego przez św. Franciszka, jeszcze za jego życia. Ich ciała przewieziono do Koimbry w Portugalii. W ich pogrzebie brał udział pewien pobożny kapłan, znany dziś powszechnie jako św. Antoni z Padwy. Kanonizacji męczenników dokonał w 1481 r. papież Sykstus IV.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

franciszkanie.pl
Św. Berard i Towarzysze
- pierwsi męczennicy franciszkańscy
 
Raoul Manselli
Św. Franciszek i jego towarzysze

Książka ukazuje Franciszka, dla którego przyjmuje się krzyż i odkupienie Chrystusa i wówczas wszystko nabiera sensu albo wszystkie wartości świata przestają mieć znaczenie. Nie jest to z pewnością rezultat rozumowania - Franciszek nie jest teologiem - ale globalnej intuicji świata, który jest albo Boży, albo diabelski, to jest absurdalny. Musiał on naprawdę wybrać między dwoma nieuchronnymi wymiarami egzystencji: albo "wszystko" należące do Boga, albo "nic" nagiego świata. Ucałowanie trędowatego było efektem tego wyboru. Reprezentuje on sobą, bez wątpienia, najwyższy moment miłości, jaki chrześcijaństwo było w stanie wyrazić, w połączeniu z najgłębszym uczestnictwem w ludzkim bólu, jakie Chrystus urzeczywistnił na krzyżu. Stygmaty, jakie odnaleziono po śmierci na ciele Franciszka i które ukazały człowieka naprawdę ukrzyżowanego, zostały intuicyjnie uchwycone przez jemu współczesnych, choć ich nie widzieli ani o nich wiedzieli, w samym życiu Franciszka.
Tadeusz Słowiński OFM, Maksymilian Damian OFM
Święci franciszkańscy na każdy dzień

Świętość - to słowo, kłóre wzbudza pragnienie, podziw, ale i lęk. By rozpalić pragnienie tej pełni, przedstawiamy życie i świętość ponad 500 braci i sióstr, którzy pośród wielorakich trudności i przeszkód umiłowali Chrystusa i obrali Go sobie za cel swego życia. Kościół w akcie beatyfikacji czy kanonizacji wypowiedział się o nich, że stali się godnymi tego, by ukazać ich całemu światu jako wzór autentycznego życia ewangelicznego. Ich życie mówi nam, że być naśladowcą Chrystusa pokornego i ukrzyżowanego jest możliwe dla każdego. Ich przykład pobudza nas do ciągłego opowiadania się za Jezusem, dzień po dniu. Wypełnienie Jego nauki jest bowiem jedynym prawem naszego życia i naszych braterskich relacji.
praca zbiorowa
Pokój i Dobro. Wydanie jubileuszowe z płytą CD

Pokój i Dobro - czyli osiem wieków w duchu radości i pokory św. Franciszka z Asyżu.

Ostatnia aktualizacja: 31.12.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
św. Furseusza (+ 648); bł. Gonsalwa, zakonnika (+ ok. 1259); św. Honorata, opata (+ ok. 450); św. Melasa, biskupa (+ ok. 390); św. Pryscylii z Rzymu (+ koniec I w.); św. Tycjana, biskupa (+ V w.)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG