WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Zajrzyj też na półkę:
Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

2 stycznia
Święty Bazyli Wielki,
biskup i doktor Kościoła

Zobacz także:

Święty Bazyli Wielki
Bazyli urodził się w rodzinie zamożnej i głęboko religijnej w Cezarei Kapadockiej (obecnie Kayseri w środkowej Turcji) w 329 r. Wszyscy członkowie jego rodziny dostąpili chwały ołtarzy: św. Makryna - jego babka, św. Bazyli i Emelia (Emilia) - rodzice, jego bracia - św. Grzegorz z Nyssy i św. Piotr z Sebasty, oraz siostra - św. Makryna Młodsza. Jest to wyjątkowy fakt w dziejach Kościoła.
Ojciec Bazylego był retorem. Jako taki miał prawo prowadzić własną szkołę. Młody Bazyli uczęszczał do tej szkoły, a następnie udał się na dalsze studia do Konstantynopola i Aten. Tu spotkał się ze św. Grzegorzem z Nazjanzu, z którym odtąd pozostawał w dozgonnej przyjaźni. W ławie szkolnej zasiadał z nimi także Julian, późniejszy cesarz rzymski (panował w latach 361-363, przez potomnych nazwany Apostatą ze względu na powrót do kultów pogańskich). W 356 r. Bazyli objął katedrę retoryki w Cezarei po swoim zmarłym ojcu. Tu przyjął chrzest w roku 358, mając 29 lat. Taki bowiem był wówczas zwyczaj, że chrzest przyjmowano w wieku dorosłym, w pełni rozeznania obowiązków chrześcijańskich.
Przeżycia po śmierci brata poważnie wpłynęły na jego życie. W latach 357-359 odbył wielką podróż po ośrodkach życia pustelniczego i mniszego na Wschodzie: Egipcie, Palestynie, Syrii i Mezopotamii. Po powrocie postanowił poświęcić się życiu zakonnemu: rozdał swoją majętność ubogim i założył pustelnię w Neocezarei (obecnie Niksar w Turcji) nad brzegami rzeki Iris. Niebawem przyłączył się do niego św. Grzegorz z Nazjanzu. Razem sporządzili wówczas zestaw najcenniejszych fragmentów pism Orygenesa (Filokalia). Tam również Bazyli zaczął pisać swoje Moralia i zarys Asceticon, czyli przyszłej reguły bazyliańskiej, która miała ogromne znaczenie dla rozwoju wspólnotowej formy życia zakonnego na Wschodzie.
Bazyli jest jednym z głównych kodyfikatorów życia zakonnego zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie chrześcijaństwa (miał ogromny wpływ na św. Benedykta z Nursji). Ideałem życia monastycznego Bazylego była braterska wspólnota, która poświęca się ascezie, medytacji oraz służy Kościołowi zarówno poprzez naukę wiary (poznawanie tajemnic Objawienia i obronę przeciw herezjom), jak i w działalności duszpasterskiej i charytatywnej.

Święty Bazyli Wielki
W 360 roku Bazyli wziął udział w synodzie, który odbył się w Konstantynopolu, a w dwa lata potem był świadkiem śmierci metropolity Cezarei Kapadockiej, Dioniusa. Jego następca, Euzebiusz, udzielił mu w 364 r. święceń kapłańskich. Po śmierci tegoż metropolity Bazyli został wybrany jego następcą (370). Jako arcybiskup Cezarei wykazał talent męża stanu, wyróżniał się także jako doskonały administrator i duszpasterz, dbały o dobro swojej owczarni. Bronił jej też niezmordowanie żywym słowem i pismem przed skażeniem herezji ariańskiej. Rozwinął w swojej diecezji szeroką działalność dobroczynną, budując na przedmieściach Cezarei kompleks budynków na potrzeby biednych i podróżujących (tzw. Bazyliada). Był człowiekiem szerokiej wiedzy, znakomitym mówcą, pracowitym i miłosiernym pasterzem.

Zmarł 1 stycznia 379 r. Jego relikwie przeniesiono wkrótce do Konstantynopola wraz z relikwiami św. Grzegorza z Nazjanzu i św. Jana Chryzostoma. Obecnie znajdują się one w Bruges (Belgia), przewiezione tam przez Roberta II Jerozolimskiego (1065-1111), hrabiego Flandrii, uczestnika wypraw krzyżowych. Część relikwii znajduje się we Włoszech: głowa w Amalfi koło Neapolu, a ramię w kościele S. Giorgio dei Greci w Wenecji.
Św. Bazyli razem z pozostałymi ojcami kapadockimi (Grzegorzem z Nazjanzu i Grzegorzem z Nyssy) gorliwie zwalczał herezję ariańską i ustalił treść dogmatu o Trójcy Świętej ("jedna natura, trzy hipostazy" - jeden Bóg w trzech Osobach). Pozostawił bogatą spuściznę literacką: szereg pism dogmatyczno-ascetycznych, homilii i 350 listów. Poprzez swój Asceticon stał się ojcem i prawodawcą monastycyzmu wschodniego. Jest twórcą liturgii wschodniej (tzw. bizantyńskiej). W Kościele Wschodnim doznaje czci jako jeden z czterech wielkich Ojców Kościoła. Na 1600-lecie śmierci św. Bazylego w dniu 2 stycznia 1980 roku papież św. Jan Paweł II ogłosił list apostolski Patres Ecclesiae. Bazyli jest patronem bazylianów i sióstr św. Krzyża.

W ikonografii św. Bazyli przedstawiany jest jako biskup w pontyfikalnych szatach rytu łacińskiego, a także ortodoksyjnego, jako mnich w benedyktyńskiej kukulli, eremita. Ma krótkie, czarne, przyprószone siwizną włosy, długą, szpiczastą brodę, wysokie czoło i garbaty nos. W lewej ręce trzyma Ewangelię, prawą błogosławi lub przytrzymuje Świętą Księgę. Jego atrybutami są: czaszka, gołąb nad głową, księga, model kościoła, paliusz, rylec.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

św. Bazyli Wielki
Z dzieła "O Duchu Świętym"
 
Piotr Krzyżewski
Niewyczerpane źródła

Wybór najpiękniejszych tekstów starożytnych pisarzy chrześcijańskich, homilii doktorów Kościoła i świętych. Wśród autorów są najznakomitsze nazwiska, najbardziej twórcze umysły teologiczne, m.in. św. Augustyn, św. Grzegorz z Nazjanzu, św. Bazyli Wielki, Orygenes, św. Jan Chryzostom, Tertulian, św. Tomasz z Akwinu. Zebrane tu teksty to prawdziwe diamenty myśli chrześcijańskiej: duchowe i serdeczne słowa, wymagające i pocieszające, pełne prawdy, wiary i współczucia; słowa zrodzone z doświadczenia wiary szukającej zrozumienia i wyrażającej się w czynach miłości.
 
Jan Paweł II
List apostolski Patres Ecclesiae
na 1600-lecie śmierci św. Bazylego, 2 stycznia 1980 r.
Jan Paweł II
Przemówienie w czasie spotkania
w kościele oo. Bazylianów
Warszawa, 11 czerwca 1999 r.
Benedykt XVI
Św. Bazyli [I]
Audiencja generalna, 4 lipca 2007 r.
Benedykt XVI
Św. Bazyli [II]
Audiencja generalna, 1 sierpnia 2007 r.
opr. Jarosław Charkiewicz
Św. Bazyli Wielki, arcybiskup Cezarei Kapadockiej
unici.pl
Św. Bazyli Wielki
Święci Pańscy
Św. Bazyli Wielki
ks. Stanisław Hołodok
Święci Bazyli Wielki i Grzegorz z Nazjanzu
Marek Wójtowicz SJ
Grzegorz z Nazjanzu i Bazyli Wielki
wiara.pl
Św. Bazyli Wielki
Wojciech Prus OP
Dobrze mieć ojców. O Ojcach Kościoła
Zakon św. Bazylego Wielkiego
Św. Bazyli Wielki
Żywoty Świętych Pańskich (1937 r.)
Żywot świętego Bazylego Wielkiego, biskupa
ks. Władysław Hozakowski
Św. Bazyli Wielki, arcybiskup Cezarei
 
Bazylianie
Serwis internetowy
Zakon św. Bazylego Wielkiego
Historia zakonu
Zakon Świętego Bazylego Wielkiego
Duchowość bazyliańska i działalność zakonu
 
ks. Antoni Żurek
Święty Bazyli Wielki

Książka przybliżająca postać Bazylego Wielkiego, biskupa, doktora Kościoła, jednego z Ojców Kapadockich, autora reguł zakonnych, wielu cennych listów, mów i pierwszej w Kościele książki "O Duchu Świętym".
Wojnowski
Nie tylko o zawiści.
Mała antologia tekstów dawnych i nowszych

Wybór z ojców pustyni i ojców Kościoła Wschodniego. Doskonały upominek i podstawa do rozważań i rozmyślań. Z myśli Bazylego Wielkiego: "Zawiść jest najtrudniejszym do pokonania rodzajem wrogości".
Benedykt XVI
Ojcowie Kościoła.
Od Klemensa Rzymskiego do Augustyna

Niniejszy tom poświęcony jest najważniejszym pisarzom kościelnym pierwszych czterech wieków chrześcijaństwa, począwszy od Klemensa Rzymskiego (zmarłego ok. roku 100) do św. Augustyna (zmarłego w roku 430).
ks. prof. Kazimierz Panuś
Historia kaznodziejstwa

Podejmując lekturę tej książki, czytelnik ma możność popatrzeć na drogę, jaką przebyło kaznodziejstwo katolickie od posługi słowa Apostołów do nauczania Jana Pawła II. Wśród doktorów Kościoła są wymieni znakomici kaznodzieje Kościoła Wschodniego: święci Bazyli Wielki i Grzegorz z Nazjanzu.

Ostatnia aktualizacja: 31.12.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Nowej Korbei, w Westfalii - św. Adelarda. Był podobno wnukiem Karola Młota. On w każdym razie stał się jednym z założycieli opactwa w Corvey, w diecezji Paderborn, które zasłynęło później z prac misyjnych podejmowanych w Niemczech Północnych oraz w Skandynawii. Przez jakiś czas uważano go także za prawnego zwierzchnika Rugii. Adelard zmarł w roku 837.

oraz:

świętych braci męczenników: Argeusa, Narcyza i Marcelina (+ pocz. IV w.); św. Makarego z Aleksandrii, prezbitera i opata (+ 394); św. Martyniana, biskupa (+ ok. 431); bł. Stefanii Quinzani, tercjarki dominikańskiej (+ 1540)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG