Kościół katedralny w Koszalinie jest najstarszym zabytkiem w mieście. Został wzniesiony w latach 1300-1333. Patronat nad nim sprawowały cysterki. Każdy proboszcz pełnił równocześnie funkcję kapelana klasztornego. Po ogłoszeniu reformacji (1517) kościół w 1534 roku stał się świątynią protestancką. Pierwsze kazanie luterańskie w dniu 16 lipca 1531 roku wygłosił kaznodzieja Mikołaj Klein z Lubeki. Pierwsza gruntowna restauracja świątyni miała miejsce w XIX wieku, w latach 1842-1845. 16 kwietnia 1845 roku odbyła sie wielka uroczystość oddania kościoła do użytku, w której uczestniczył Fryderyk Wilhelm IV. Kolejną dużą restaurację kościół przeszedł w latach 1914-15. Istotne zmiany nastąpiły po drugiej wojnie światowej. Po czterech wiekach historii ewangelickiej, 17 czerwca 1945 roku odbyła się w kościele Mariackim pierwsza msza katolicka odprawiona przez franciszkanów, którzy od tego czasu opiekowali się parafią przez niemal trzydzieści lat. Zniszczenia i pożary 1945 roku oszczędziły kościół. 28 czerwca 1972 roku, wraz z powołaniem przez Pawła VI nowej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej, parafialny kościół NMP ustanowiony został katedrą. Dwa lata później 17 czerwca 1974 roku oo. franciszkanie przekazali obowiązki duszpasterskie klerowi diecezjalnemu.




Po utworzeniu diecezji miastem biskupim został Koszalin, a pierwszym biskupem - Ignacy Jeż. Od 25 marca 1992 r., kiedy to Jan Paweł II ogłosił bullę Totus Tuus Poloniae Populus reorganizującą struktury Kościoła w Polsce, granice diecezji uległy zmianom. Obecnie ordynariuszem tej diecezji jest bp Edward Dajczak. Pomagają mu bp Tadeusz Werno, bp Paweł Cieślik i bp Krzysztof Zadarko.