WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

24 stycznia
Święty Franciszek Salezy,
biskup i doktor Kościoła

Zobacz także:

Święty Franciszek Salezy
Franciszek urodził się pod Thorens (w Alpach Wysokich) 21 sierpnia 1567 r. Jego ojciec, także Franciszek, był kasztelanem w Nouvelles i miał tytuł pana di Boisy. Matka, Franciszka, pochodziła również ze znakomitego rodu Sionnaz. Spośród licznego rodzeństwa Franciszek był najstarszy.
W domu otrzymał wychowanie głęboko katolickie. Duży wpływ na jego późniejsze życie wywarła mamka Puthod i kapelan Deage. Jednak wpływ decydujący na wychowanie syna miała matka. Wyszła za pana di Boisy, gdy miała zaledwie 15 lat. On miał wówczas 45 lat, mógł być zatem dla niej raczej ojcem niż mężem. Wychowała 13 dzieci. Jej opiece było zlecone ponadto całe gospodarstwo i służba. Franciszka umiała znaleźć czas na wszystko, była bardzo pracowita, systematyczna, spokojna i zapobiegliwa. Właśnie przykład matki będzie dla Franciszka wzorem, jaki poleci osobom żyjącym w świecie, by nawet wśród najliczniejszych zajęć umiały jednoczyć się z Panem Bogiem.
W roku 1573 jako sześcioletni chłopiec Franciszek rozpoczął regularną naukę w kolegium w La Roche-sur-Foron. W dwa lata później został przeniesiony do kolegium w Annecy, gdzie przebywał trzy lata. W tym też czasie przyjął pierwszą Komunię świętą i sakrament bierzmowania (1577). Kiedy miał 11 lat, zgodnie z ówczesnym zwyczajem otrzymał tonsurę jako znak przynależności do stanu duchownego. Kiedy miał zaledwie 15 lat, udał się do Paryża, by studiować na tamtejszym słynnym uniwersytecie. Ponadto w kolegium jezuitów studiował klasykę. W czasie tych studiów owładnęły nim wątpliwości, czy się zbawi, czy nie jest przeznaczony na potępienie. Właśnie wtedy wystąpił we Francji Kalwin ze swoją nauką o przeznaczeniu. Franciszek odzyskał spokój dopiero wtedy, gdy oddał się w niepodzielną opiekę Matki Bożej w kościele św. Stefana des Gres. Franciszek studiował ponadto na Sorbonie teologię i zagadnienia biblijne. Do rzetelnych studiów biblijnych przygotował się dodatkowo przez naukę języka hebrajskiego i greckiego.
Posłuszny woli ojca, który chciał, by syn rozpoczął studia prawnicze, które mogły mu otworzyć drogę do kariery urzędniczej, Franciszek udał się z Sorbony do Padwy. Studia na tamtejszym uniwersytecie uwieńczył doktoratem. Wybrał się następnie do Loreto, gdzie złożył ślub dozgonnej czystości (1591). Potem odbył pielgrzymkę do Rzymu (1592). Kiedy syn powrócił do domu, ojciec miał już gotowy plan: zamierzał go wprowadzić jako adwokata i prawnika do senatu w Chambery i czynił starania, by go ożenić z bogatą dziedziczką, Franciszką Suchet de Mirabel. Franciszek jednak ku wielkiemu niezadowoleniu ojca obie propozycje stanowczo odrzucił. Natomiast zgłosił się do swojego biskupa, by ten go przyjął w poczet swoich duchownych. Święcenia kapłańskie otrzymał w roku 1593 przy niechętnej zgodzie rodziców. Jednocześnie został prepozytem kolegiaty św. Piotra, co uczyniło go drugą osobą po miejscowym biskupie.

Święty Franciszek Salezy W rok potem (1594) za zezwoleniem biskupa Franciszek udał się w charakterze misjonarza do okręgu Chablais, by umocnić w wierze katolików i aby próbować odzyskać dla Chrystusa tych, którzy odpadli od wiary i przeszli na kalwinizm. Właśnie ten rejon Szwajcarii został wówczas przyłączony do Sabaudii (1593). Wśród niesłychanych trudów Franciszek musiał przełęczami pokonywać wysokości Alp, dochodzące w owych stronach do ponad 4000 m. Odwiedzał wioski i poszczególne zagrody wieśniaków. Miał dar nawiązywania kontaktu z ludźmi prostymi, umiał ich przekonywać, swoje spotkania okraszał złotym humorem. Na murach i parkanach rozlepiał ulotki - zwięzłe wyjaśnienia prawd wiary. Może dlatego właśnie Kościół ogłosił św. Franciszka Salezego patronem katolickich dziennikarzy. Wśród jego cnót na pierwszy plan wybijała się niezwykła łagodność. Był z natury popędliwy i skory do wybuchów. Jednakże długoletnią pracą nad sobą potrafił zdobyć się na tyle słodyczy i dobroci, że przyrównywano go do samego Chrystusa.
W epoce fanatyzmu i zaciekłych sporów Franciszek objawiał wprost wyjątkowy umiar i łagodność. Jego ujmująca uprzejmość i takt spowodowały, iż nazwano go "światowcem pośród świętych". W kontaktach między ludźmi wyznawał zasadę: "Więcej much się złapie na kroplę miodu aniżeli na całą beczkę octu". Według podania miał on w ten sposób odzyskać dla Kościoła kilkadziesiąt tysięcy kalwinów. W swojej żarliwości apostolskiej Franciszek posunął się do tego, że w przebraniu udał się do Genewy i złożył wizytę głowie Kościoła kalwińskiego, Teodorowi Beze, usiłując nakłonić go do powrotu na łono Kościoła katolickiego. Wizytę ponowił Franciszek aż trzy razy, chociaż nie dała ona konkretnych wyników.
Misja w Chablais trwała 4 lata. W roku 1599 papież Klemens VIII mianował Franciszka biskupem pomocniczym. Po otrzymaniu sakry biskupiej Franciszek udał się ponownie do Chablais, by dokończyć tam swoją misję (1601).
W 1602 r. został biskupem Genewy po śmierci biskupa Graniera. Z właściwą sobie żarliwością zabrał się natychmiast do dzieła. Rozpoczął od wizytacji 450 parafii swojej diecezji, położonej po większej części w Alpach. Niestrudzenie przemawiał, spowiadał, udzielał sakramentów świętych, rozmawiał z księżmi, nawiązywał bezpośrednie kontakty z wiernymi. Wizytował także klasztory. Zreformował kapitułę katedralną. Zdając sobie sprawę, jak wielkie spustoszenia może sprawić ignorancja religijna, popierał Bractwo Nauki Chrześcijańskiej. Za podstawę nauczania wiary służył katechizm, ułożony niedawno przez kardynała św. Roberta Bellarmina. Sam także cały wolny czas poświęcał nauczaniu. Stworzył nowy ideał pobożności - wydobył z ukrycia życie duchowe, wewnętrzne, praktykowane w klasztorach, aby "wskazywało drogę tym, którzy żyją wśród świata". W roku 1604 zapoznał się Franciszek ze św. Joanną Franciszką de Chantal i przy jej współpracy założył nową rodzinę zakonną sióstr Nawiedzenia NMP (wizytek). Uzyskała ona zatwierdzenie papieskie w 1618 r. W 1654 r. przybyły one do Polski i zamieszkały w Warszawie. Zaproszony do Paryża w celu odbycia konferencji (1618-1619), Franciszek zapoznał się tu ze św. Wincentym a Paulo.
Zmarł nagle w Lyonie, w drodze powrotnej ze spotkania z królem Francji, w dniu 28 grudnia 1622 r. Jego ciało przeniesiono do Annecy, gdzie spoczęło w kościele macierzystym Sióstr Nawiedzenia. Jego serce zatrzymały jednak wizytki w Lyonie. Beatyfikacja odbyła się w roku 1661, a kanonizacja już w roku 1665. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła (1877), a papież Pius XI patronem dziennikarzy i katolickiej prasy (1923). Ponadto czczony jest jako patron wizytek, salezjanów i salezjanek (Towarzystwa św. Franciszka Salezego, założonego przez św. Jana Bosko); Annecy, Chabery i Genewy.
Jego pisma wyróżniają się tak pięknym językiem i stylem, że do dnia dzisiejszego zalicza się je do klasyki literatury francuskiej. Do najbardziej znanych należą: Kontrowersje, Filotea, czyli wprowadzenie do życia pobożnego (1608) i Teotym, czyli traktat o miłości Bożej (1616). Zostało także sporo jego listów (ok. 1000).
Co roku w dzień wspomnienia św. Franciszka Salezego papież ogłasza orędzie na Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. W Polsce ten dzień obchodzony jest w III niedzielę września.

Ikonografia przedstawia św. Franciszka Salezego w stroju biskupim - w rokiecie i mantolecie lub w stroju pontyfikalnym z mitrą na głowie. Jego atrybutami są: gorejąca kula ośmiopłomienna, księga, pióro, serce przeszyte strzałą i otoczone cierniową koroną trzymane w dłoni.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

Benedykt XVI
Św. Franciszek Salezy
Audiencja generalna, 2 marca 2011 r.
 
Św. Franciszek Salezy
Filotea. Wprowadzenie do życia pobożnego

Najgłośniejsze po Naśladowaniu Chrystusa dzieło chrześcijańskiej literatury duchowej. Czytana od wieków przez miliony, wydawana we wszystkich niemal językach świata, książka św. Franciszka Salezego podbija dziś na nowo serca polskich katolików, niosąc im niezastąpioną zachętę do prawdziwego życia chrześcijańskiego.
św. Franciszek Salezy
Traktat o miłości Bożej

Traktat jest głęboką refleksją nad istotą i obliczami Boga. Dzieło powstało z miłosnej kontemplacji Chrystusa Ukrzyżowanego oraz wnikliwej obserwacji człowieka. Napisane pięknym, żywym i prostym językiem stanowi doskonałe uzasadnienie, dlaczego człowiek poznając miłość, dobroć i piękno Boga, winien z radością osiągać świętość.
 
św. Franciszek Salezy
Fragmenty pism
św. Franciszek Salezy
O spowiedzi
św. Franciszek Salezy
Doskonałość polega na zwalczaniu niedoskonałości
św. Franciszek Salezy
Pokusa niepokoju
św. Franciszek Salezy
O herezji
św. Franciszek Salezy
Kazanie "O wieczności Kościoła Świętego"
św. Franciszek Salezy
Papież nie może ulec skażeniu
albo obaleniu przez niedowiarstwo lub herezję
św. Franciszek Salezy
Przewodnik życia duchownego dla wszystkich
(format djvu)
św. Franciszek Salezy
Traktat o miłości Bożej - fragment
 
Jan Piotr Camus
Duch św. Franciszka Salezego, czyli wierny obraz
myśli i uczuć tego świętego
ks. M. Hamon
Św. Franciszek Salezy nawraca heretyków
(misja w Chablais)
ks. M. Hamon
Nawrócenie heretyków i grzesznika
Cezary Sękalski
Franciszek Salezy
Jan Uryga
Św. Franciszek Salezy - rybak dusz
ks. Tomasz Jaklewicz
Duszpasterz świeckich
Elżbieta Adamczyk
Franciszek Salezy - prorok miłości,
patron dziennikarzy katolickich
franciszkanie.pl
Św. Franciszek Salezy
ks. Michał Chorzępa CM
Św. Franciszek Salezy
s. Joanna Franciszka Węgrzym VSM
400 lat kontemplacji
O jubileuszu zakonu wizytek
ks. Wiesław Al. Niewęgłowski
"Światowiec pośród świętych"
kl. Andrzej Waś SDB
Życie i działalność Świętego Franciszka Salezego
Towarzystwo Naukowe Franciszka Salezego
Patron
Salezjański Potral Młodzieżowy
Uczmy się świętości życia od św. Franciszka Salezego
Przymierze z Maryją
Św. Franciszek Salezy
- doktor Kościoła i ostoja kontrreformacji
Arkadiusz Nocoń
Franciszek Salezy (format Real Audio)
 
św. Franciszek Salezy
Modlitwa na starość
św. Franciszek Salezy
Modlitwa do Eucharystycznego Serca Jezusa
ks. Kazimierz Panuś
Św. Franciszek Salezy (fragmenty książki)
 
ks. Kazimierz Panuś
Św. Franciszek Salezy

Św. Franciszek Salezy - niezwykła postać burzliwej epoki przełomu XVI i XVII wieku przekazuje współczesnym wciąż aktualne przesłanie o potrzebie optymizmu i zaufania Bogu-Miłości.
ks. Gilles Jeanguenin
Walka z demonem. Św. Franciszek Salezy

Mało kto pamięta, że Franciszek Salezy, święty biskup Genewy, sprawował również posługę egzorcysty i że posiadał ogromną wiedzę o zjawiskach nadprzyrodzonych, którą nierzadko wykorzystywał w swojej walce z demonami. Książka ks. Gillesa Jeanguenina - również będącego egzorcystą - stanowi hołd złożony temu świętemu za jego posługę uwalniania, którą pełnił w sposób heroiczny.
o. Andre Ravier SJ
Wprowadzenie do lektury
Traktatu o miłości Bożej św. Franciszka Salezego

Nie jest to systematyczne studium ani tym bardziej komentarz do "Traktatu o miłości Bożej"... Są to jedynie proste pogadanki, poufne "rozmowy", aby ułatwić dostęp do niezrównanego dzieła Franciszka Salezego.
ks. Józef Orchowski
Tryptyk różańcowy

Różaniec od samego początku swego powstania był ulubioną modlitwą wielu chrześcijan. Doświadczyli oni skuteczności, mocy i potęgi tego nabożeństwa. Jednym z apostołów modlitwy różańcowej był św. Franciszek Salezy.
ks. prof. Kazimierz Panuś
Historia kaznodziejstwa

Podejmując lekturę tej książki, czytelnik ma możność popatrzeć na drogę, jaką przebyło kaznodziejstwo katolickie od posługi słowa Apostołów do nauczania Jana Pawła II. Wśrod wielu słynnych kaznodziejów wielokrotnie wymieniany jest św. Franciszek Salezy.
Ewa Stadtmüller
Którędy do nieba? Bogaci i biedni

W tej książeczce dzieci dowiedzą się jak żyli i co robili, aby dostać się do nieba: św. Helena, bł. Laura Vicuna, św. Filip Nereusz, św. Jan Chrzciciel, św. Benedykt Labie, św. Karol Boromeusz, św. Franciszek Salezy, sł. Boży Jerzy Ciesielski, bł. Edmund Bojanowski, św. Monika i św. Augustyn.

Ostatnia aktualizacja: 31.12.2013


Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Foligno, we Włoszech - św. Felicjana, męczennika i pierwszego biskupa tego miasta. Uchodzi on również za apostoła Umbrii. Śmierć poniósł prawdopodobnie w czasach panowania Decjusza (249-251).

W Antiochii Syryjskiej - św. Babilasa, męczennika. Był biskupem i prawdopodobnie zginął w czasie tego samego prześladowania, co Felicjan. Sławili go Chryzostom, Hieronim i inni. Miał podobno żądać, aby pochowano go z więzami, bo dopatrywał się w nich oznaki swego zwycięstwa.

oraz:

bł. Markolina, zakonnika (+ 1317); św. Surana, opata (+ VI w.); bł. Tymoteusza Giaccardo (+ 1948)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG